Wolfind: Od Gwen cd Alex

O-nie. Michael? I... Jeszcze jakiś gościu...? Z zabandażowanym nosem. Haha to musiał być ten, któremu przywaliła Angie.

- Żartujesz? - prychnęłam.

- Co? Aż tak źle...? - pokręciła głową.

- Wolę siatkówkę - pokazałam obok na boisko.

- Aaa chodź siądziemy i się pogapimy niech myślą, że jesteśmy zainteresowane - wzruszyłam ramionami ale zanim zdążyłam cokolwiek odrzec zostałam bezdusznie pchnięta w kierunku ławki.

Po chwili już wrzeszczałam rzeczy typu "podaj mu!" albo "Ja nie mogę jaki debil! Czemu nie podałeś?!".

- ALE ZEZ, MICHAEL RZUCAJ JAK CZŁOWIEK! - wrzasnęłam.

- Ja taka jesteś mądra - podszedł do mnie zdyszany Mike - to sama przerzuć przez obronę Jacksona.

- Spoko - powiedziałam obojętnym tonem i zdjąwszy rzemyki oraz jeansową kurtkę wzięłam od chłopaka piłkę.

Po chwili wylądowała w koszu.

- Jak chcesz to możesz - uśmiechnęłam się triumfalnie oddając piłkę Michael'owi.

- Taa. Dał ci fory. - mruknął.

- Cha cha cha śmieszne, ale niestety żart totalnie bez polotu. - zaśmiałam sie. - Przyznaj jestem od ciebie lepsza.

Popatrzyłam na Alex, która trzęsła się ze śmiechu i wzruszyłam ramionami.

- Kilka dni temu rozwaliłabym mu nos, ale zmieniłam swoje podejście - mruknęłam ale czułam, że szeroko się uśmiecham. - Chcesz iść na siatkę?

- Nie...

- Nauczę cię!

Alex? Gwen mądra - wybrnęła.