Lioneart: Od Alex cd. Iggy

- Moi nie - uśmiechnęłam się szeroko. - Mam siostrę Emily i braci: Patricka i Lukasa.

- Młodsi, starsi?

- Tylko Lukas młodszy. Ma pięć lat. A ty masz rodzeństwo?

- Jedynaczka.

- Odpowiada ci to?

- Czasami trochę nudno... Ty masz pewnie wesoło?

- Nie mieszkam z nimi - odpowiedziałam krótko. Iggy spojrzała na mnie pytająco. - Rodzice są po rozwodzie.

Zapadła cisza z rodzaju tych krępujących. Nie chciałam sama pytać dziewczyny, co było nie tak z jej rodziną, jednak widziałam wyraźnie, że posmutniała. Cóż, życie nie jest kolorowe, jak na filmach - wiedziałam to aż za dobrze.

- Masz bardzo ładne włosy - rzuciłam, chcąc przerwać nieznośne milczenie.

- Dzięki, ty też.

Zaśmiałam się w duchu. Jasne... Ja i ładne włosy... Nie dość, że nie da się ich uczesać, to mają beznadziejny kolor i fakturę. W porównaniu do jej blond-różowych pukli, moje wyglądały śmiesznie.

- Lubisz piercing? - zapytałam, chcąc podtrzymać konwersację.

- Niezbyt - skrzywiła się. - Oczywiście nic do niego nie mam, ale sama bym sobie nie zrobiła kolczyka.

- Bo?

- Nie podoba mi się to - skwitowała.

- Wracamy już do akademików? Muszę odrobić matmę, a że specjalnie nie przepadam za tym przedmiotem, muszę poprosić przyjaciółkę o pomoc - zaakcentowałam słowo "pomoc", co miało znaczyć, że przez pomoc rozumiem zrobienie za mnie całej pracy domowej.

- Spoko, wracajmy - zgodziła się Iggy. - Nawiasem mówiąc ja też nie przepadam za matmą. W sumie nie lubię nic, prócz WF - zaśmiała się. - No i plastyki.

- Ja nawet WF nienawidzę - jęknęłam. To był mój koszmar.

Rozstałyśmy się przy wejściu do Lioneart. Ja skierowałam się do środka, za to Iggy poszła dalej, do Wolfind. Chyba nie będę musiała być tu skazana na samotność.

- Hej - zaczepiła mnie Iggy przed lekcjami kilka dni później.

- Hej - uśmiechnęłam się przyjaźnie.

- Jak samopoczucie? - zagadnęła.

- Tak se... Teraz WF... - powiedziałam z rozpaczą. - A twoje?

Iggy?